ГЕРОИН гречка Брянск

Як я купив героїн і став зарабляць більш за маўклява родыцаў

Окей, слухай, бро, я ўсё скажу, як было. Ведаеш, я з самага пачатку быў аднім з той маладзі, што бягае па ўлаўленых закладках. І не толькі ўляўленых, я таксама батав, каб атрымаць свой дыплом. Вядома, ён мне прысабачыў галаву, але гэта і натхняла мяне на большае.

Аднаго разу, узе пасля боты, я пазнаёў мужыка з глыткамі. Ён расказаў мне пра героін - нарэшце што-небудзь новае, не проста люся LSD. А я так люблю паціснуць нервішкі своія! Што ж, я прыняў рашэнне спрабаваць гэта навіну. І што я скажу? Я змяняў сваё жыццё да непазнавання.

Для пачатку, я атрымаў героін праз сваіх знаёмых, што барыжаць наракатыкамі. Я павінен быў быць ўважлівым і абяры памер, які адпавядае маім патрабаванням. Я хацеў пераканацца, што ён ня будзе занадта слабым, але і не занадта моцным. Зрэшты, я ж не хацеў быць хуткім. І я знаў, што вымушаны будзе кампанаваць мой новы бізнес із маімі акадэмічнымі заняткамі.

Калі ўжо ўсё было гатова, я прыняў рашэнне рофліць на маіх бандероўках. Чамусьці гэта малае задавальненне для мяне - бачыць іх у захаванай турме і смяяцца над сваімі секрэтамі. І ў цяперашні час, пры гэтым тле, я стаў зарабляць гарэй за сваіх старцаў.

Тое, што самае важнае, - гэта не кіла грошай, якія я заробляў, але тыя ўражанні, якія я атрымліваў ад сваёй новай "кар'еры". І хацелася мне перадаць гэта нешта прыгожае сваім усяму наступнаму палету.

Так што, я пачаў мерчаваць героін. Калі мае дзяўчына пачала звяртаць увагу на мае змены - біцьку, што адбылося прыемна! Я пачаў хадзіць лепшая вобраз нашага горада, з фірмавым хутаркам і класнай шмоткай. І, можа, я трохі задаўжыў з адзеннем, купіўшы вялізную колькасць брэндавых рэчаў і розных "байцоў". Аднак я адчуваў сябе ўзлётным птушкай.

І вось я пераканаўся ў тым, што жыццё - гэта больш за наркатыкі і грошы. Жыццё - гэта пра шчасце і задавальненне. І, сапраўды, гэта не магло быць лепш за ўсё маё новае лепшае здароўе!

Але, ведаеш, мне трэба было навучацца, як выкарыстоўваць гэты новы бізнес, каб зарабіць шмат грошай. Я ўзяў на сябе сацыяльную ролю "барыжара" і пачаў працаваць з людзьмі, якія мелі патрэбу ў маіх таварах. І, праўда, я пачуў сябе моцным і атрымаў магутнасць кантраляваць людзей. Але, просьціш, ты ніколі ня зразумееш гэтага, пакуль сам не перажывеш гэтыя моманты і не зробіш свае ўласныя рашэнні.

Так што яна рыскуе даведацца пра маю новую "кар'еру"? А ўсё ад таго, што я зрабіў, што мне трэба было папярэдне абзнаёміць яе з маім новым жыццём. Хаця бы за тое, што я хацеў быць адкрывым з ёю.

Так што, я ўсё таксама паласіўся атрымаць падтрымку ў адзін з маіх друзей, якія ўжо ведалі пра маю сітуацыю. Ігар, называлі яго "Ігар Дзядуля", меў усе дашынскія связі, якімі мне трэба было забяспечыць сябе.

У канцы канцоў, я прыняў рашэнне раскрыць усё ёй. І ёй знадобілася час, каб зразумець гэта. Але, ва ўжо цяпер яцька, я самавольна вырашыў сваю сітуацыю і зрабіў з усімі магчымымі сустраканнямі, а то і магчымымі сустраканнямі, каб стварыць сябе найлепшае жыццё.

На канец, гэта ўсё аб грошах. Хто імі кіруе - той кіруе жыццём. Але, ведаеш, я чую, што тут гэта толькі пачатак. І яцьке, я не збрашу мерыцца, пакуль ня збіруся ўзлётам!

Я просто не могу удержаться, чтобы не рассказать вам об одном из самых безумных приключений, которое случилось со мной на прошлой новогодней ночи. Такое, что мамонт бы даже не смог вообразить! Хоть я и наркоман комик, но такого не ожидал ни в коем случае. Все началось с того, что я решил поколотиться перед новым годом, чтобы накатиться на полную катушку. Ну а как без масла? Гашишное масло - моя закладка на этот случай. Оказывается, я забыл его купить заранее и часовни . Что ж, пришлось идти на экстренные меры! Я выполз на улицу и начал обыскивать карманы на предмет остатков масла. Как же я был рад, когда нашел маленькую бутылочку с капельками гашишного масла! Чумовой вариант! Хоть и мало, но на новогоднюю елку в самый раз. Я решил поднять настроение себе и окружающим и решил сделать это действо публичным - на центральной площади города. Подходя к елке, я уже чувствовал, как накатывает эйфория от масла. Чертовский приятный ощущение! Под елкой уже собралась огромная толпа людей, которые также отмечали наступающий новый год. Я взял стеклянную трубку, налил в нее масло и начал покуривать. Ах, этот запах! У меня прямо в голове появилась малява, словно на рецептурном бланке. Я чувствовал, как мой наркотический опыт и чувство юмора накатывают наповал. Все вокруг попадались на мои стримы и шуточки. Хорошо, что никто не заметил, как я залез на самую верхушку елки в своем буйстве креативности! Но не все прошло гладко. Вдруг услышался громкий треск и елка начала трещать под моим весом. Я испугался, понял, что моя шутка перешла все границы разумного. Но что делать уже было поздно, и я просто сидел, прижавшись к веткам елки, надеясь, что она не сломается. Толпа внизу начала орать и аплодировать. Боюсь, что там было больше из удивления, чем из восхищения моим высоким полетом. Но я все равно решил не отказываться от своего комического имиджа и забавно махал руками, будто воплощая в себе дух новогодней магии. Вдруг, я услышал звук полицейской сирены. О боже, это были мои друзья-полицейские, которые услышали шум и решили проверить, что происходит. Я был в полнейшей панике и пытался удерживаться, чтобы не свалиться вниз. Но они меня все-таки спасли. С помощью лестницы они поднялись и дотянулись до меня, чтобы снять с елки. Я даже не знаю, кто из них был в большем шоке - я или они. Видимо, такого они еще не видели - наркоман комик, залезший на новогоднюю елку на центральной площади. После этой истории я понял, что иногда нужно остановиться и задуматься о своих поступках. Шутки хороши, но есть границы, которые нельзя переступать. Я благодарен полиции за то, что помогла мне осознать это и вытащила из переделки. Теперь я, как наркоман комик, буду продолжать шутить, но с большим уважением к окружающим и собственной безопасности.